ممکن است با گذار به شهرهای کوچک از عدم گسترش فناوری به این شهرها آزرده خاطر شده باشید، روخدادی که شاید زندگی معمول شما را مختل کند، در روزهایی قرن ۲۱ شهر هوشند یک رویا نیست و در جای جای دنیا شاهد استفاده از فناوری‌های روز هستیم و این مهم نه تنها در شهرهایی بزرگ بلکه در شهرهای کوچک‌تر و حاشیه‌ای نیز به چشم می‌خورد، اما در ایران داستان از قرار دیگری است، متاسفانه در ایران، تهران شهر است و بقیه شهرستان و این یعنی عدم توسعه‌ یافتگی، به طوری که خیلی از خدمات هوشمند در سایر شهرها قابل دسترسی نیستند و این یعنی همچنان امور سنتی یکه‌تازی می‌کنند، ولی واقعا جرا؟ شاید اولین مشکل را در سیاست‌های دولتی ببینیم، اما این همه‌ی ماجرا نیست، متاسفانه مردم در شهرهای کوچک انجام امور به صورت سنتی را ترجیح می‌دهند و این به همان علت زندگی ستنی است ولی از نگاه دیگر این شهرهای کوچک‌تر پتانسیل ورود خدمات بومی را دارند و چه بسا برای ساکنان آن شغل و درآمد به وجود آورد و این عزم ساکنان شهرهای کوچک را می‌طلبد چرا که در شهر هوشمد دیگر وسعت مطرح نیست و هر شهری می‌تواند با استقاده از فناوری توسعه یافته شود.